Blog o żywieniu dziecka

Wymioty często towarzyszą niestrawności pokarmowej spowodowanej nieodpowiednim żywieniem, biegunkom lub infekcjom górnych dróg oddechowych. Może to być sygnałem do wprowadzenia diety. Czasami mogą być objawem groźnych chorób np. zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Jeżeli wystąpią, zastanów się jaka mogła być przyczyna.
1. Błąd dietetyczny:

• podawaj dziecku chłodną niegazowaną wodę mineralną małymi porcjami,
• zrób krótką przerwę w podawaniu posiłków (1-3 godz.),
• skontaktuj się z lekarzem ,jeżeli wymioty nie ustępują.

2. Jeżeli towarzyszą cechy infekcji, podwyższona temperatura, ból gardła:

• podawaj dziecku małymi porcjami chłodną, niegazowaną wodę mineralną
• skontaktuj się z lekarzem.

3. Jeżeli wymioty poprzedzone zostały urazem głowy, nie podoba ci się zachowanie dziecka, jest ono nadmiernie senne, ma wysoką gorączkę, pilnie (w ciągu 1-2 godz.) skontaktuj się z lekarzem.

Od wymiotów musimy odróżnić ULEWANIE, którym jest cofanie niewielkich ilości spożytego pokarmu w pierwszych miesiącach życia spowodowane niedojrzałością motoryczną przewodu pokarmowego. Ulewanie nie jest groźne pod warunkiem zapobiegania zachłyśnięciu. Ulewające dziecko nosimy chwilę po posiłku, a następnie układamy wyżej na prawym boku.

Biegunka u dzieci może być efektem niewłaściwej diety lub niezdrowego żywienia, może też być spowodowana przez inne czynniki.

Mówimy o niej, gdy dziecko oddaje trzy i więcej stolców na dobę, lub nawet jeden ale z domieszką śluzu, ropy, krwi, nadmiernej ilości wody. Jest to bardzo częste schorzenie okresu wczesnodziecięcego wywołane najczęściej zakażeniem wirusowym (rotawirus), rzadziej bakteryjnym (salmonella) przewodu pokarmowego lub po prostu niestrawnością. Infekcji jelitowej często towarzyszą wymioty, gorączka lub tylko stan podgorączkowy, niechęć do jedzenia. Może być ostra – trwa zwykle nie dłużej niż tydzień, lub przewlekła wtedy wymaga stałej opieki lekarskiej. Występuje potrzeba radykalnej zmiany diety niemowlęcia i skorzystanie z porad żywienia niemowląt.

Karmienie piersią jest naturalną i niezastąpioną dietą dla niemowląt i małych dzieci ponieważ posiada:

• optymalny skład niezbędny do rozwoju dziecka,
• dodatni wpływ na odporność organizmu dziecka,
• jałowość, świeżość i dostępność w każdej sytuacji,
• karmienie piersią rodzi głęboką więź między matką i dzieckiem co ma wpływ na jego dalszy rozwój.

Wczesne karmienie dziecka – już w pierwszych dniach po urodzeniu – jest bardzo istotne. Gruczoł piersiowy wydala w tym czasie siarę zawierającą znacznie więcej białka, którego połowę stanowią immunoglobuliny mające ogromne znaczenie dla późniejszej odporności dziecka. Późniejszy skład mleka matki, zależny jest od diety oraz stanu jej odżywienia.
Matka karmiąca swoje dziecko nie powinna spożywać alkoholu, kawy, ostrych przypraw ani palić papierosów. Nie powinna również przyjmować leków. W przypadku tej konieczności należy się skonsultować z lekarzem. Poza tym dieta kobiety karmiącej powinna być normalna. U niektórych niemowląt może wystąpić uczulenie na białko krowie i wówczas matka powinna ograniczyć spożywanie mleka, jego przetworów i wołowiny. Małe dziecko powinno być karmione piersią „na każde żądanie” tzn. wtedy, kiedy sygnalizuje głód płaczem lub niepokojem. Karmić należy jednorazowo nie dłużej niż 30 minut. Jeżeli dziecko przybiera na wadze około 130-220g tygodniowo, oznacza to, że ilość pokarmu jest wystarczająca.